Onze Gemeente

“Zij dan die verstrooid werden, trokken het land door, het evangelie verkondigende. En Filippus daalde af naar de stad van Samaria en predikte hun de Christus.”   Hand. 8:4-5

Filippus was door de apostelen uitgekozen om de weduwen te verzorgen (Hand. 6:5) en de tafels te bedienen. Eigenlijk een hele eenvoudige taak. Maar hij was net als Stefanus vol van geloof en de Heilige Geest. Hand. 8:5: Filippus daalde af naar de stad van Samaria en predikte hun de Christus. (Is dit te rijmen met het werk waarvoor hij uitgekozen was? Zou hij dit in zijn overige vrije tijd gedaan hebben?) In ieder geval deed hij het wel. De scharen hoorden hem prediken en zagen de tekenen die hij deed en daardoor hielden zij zich eenparig aan het geen door hem gezegd werd. Dat woord eenparig is kenmerkend. Ze waren één van hart.  

Dit is zo fascinerend! Verlangen we hier nou niet naar? Wij zeker! En we weten dat we het niet verdienen kunnen. Wat is de sleutel? Wat hadden Stefanus en Filippus wat wij (nog)niet hebben? Of zouden wij er wel de beschikking over kunnen hebben, maar zijn er andere punten waar we te kort schieten? We hebben het er wel vaker over gehad dat we wel degelijk verschillen zien, als we naar Handelingen kijken. Eén ding weten we zeker: gebed doet wonderen en dan specifiek het gezamenlijk gebed. Dat halen we uit Hand. 3:42 > Ze waren elke dag eendrachtig in de tempel. Ze baden met elkaar en loofden God. Ook hadden ze alles gemeenschappelijk. Niemand zei: “Dat is van mij.” Ze deelden wat ze bezaten. Als we naar deze tijd kijken zien we dat de mensen alles voor zich zelf hebben. De eigen dingen gaan voor. Iedereen heeft zijn eigen leven. Ook hebben veel mensen een eigen mening. Dat mag natuurlijk, want we leven in een land van vrije mening-uiting (nog wel). Maar christenen zouden er onder invloed van de Bijbel hetzelfde over moeten denken, omdat de Bijbel zegt dat geen profetie der schrift een eigenmachtige uitlegging toelaat (2 Petr. 1:20). Wij geloven dat het mogelijk moet zijn om dit met de Heer en met elkaar te beleven. Maar de vragen die rijzen, zijn: Geloven we het allemaal? En: Hebben we het er voor over om zo te handelen zoals in Handelingen beschreven wordt? Zijn we bereid? Hangt het van God af? Nee, want we zien dat het werkte in die dagen. We zingen het soms zo makkelijk. Heer, ik leg mijn leven voor U neer, maar beseffen we werkelijk, wat het ten diepste betekent? How far do you want go?!

Willem en Ingrid Duijn – Voorgangers LWG

Elke donderdagavond gebedssamenkomst met viering van heilig avondmaal in de bovenzaal van 19.30 u tot 21.00 uur. M.u.v. de dag van de busevangelisatie.